بابا ما اصلا همه چیمون چپکیه!

تا وقتی ایران بودیم همش دنبال پیتزا و هات داگ و یه کافی شاپ باحال و این جور قرتی بازیا بودیم.حالا که اومدیم اینجا یهویی ارق ملی مون قلمبه شده و یا هوس دیزی می کنیم یا چلو کباب یا کله پاچه!

یهو رمان خون میشیم!یهویی به حضرت حافظ ارادت قلبی پیدا می کنیم!!یه دفه ای علاقه شدید به خوندن مجله ها و روزنامه های ایرانی پیدا می کنیم!

حالا همه اینا رو گفتم که زمینه چینی کنم که قضیه هوا و هوس های خودمون هم سه (3)نشه!

گفتم کله پاچه!...آقا آخر هفته مهمون داشتیم .جاتون خالی رفتم مغازه ترکها دو تا کله مشتی گرفتم(آخه این جور چیزارو فقط اونا دارن)خلاصه یک کله پاچه ای درست کردم که دست از دهن خبردار نمی شد!

مهمونا که اصلا پشماشون ریخت.راحتت کنم ؛واجبی دیگه!!!

حالا امروز هوس چلوکباب کردیم اما خب این یکی رو دیگه باید بریم رستوران ایرانی که یه خورده دوره.

البته سابق بر این که رستورانهای ایرانی مثل الان زیاد نبود ایرانیهای اینجا از روش دیگه ای استفاده می کردن به این ترتیب که اول گوجه رو سیخ میزنی و کباب می کنی و خیلی ساده نون رو می زنی تو گوجه و با پیاز می خوری.البته اگه سماق هم باشه که دیگه خداست!بعدچشماتو می بندی و یه آرق پدر مادر دار می زنی و سریع دماغتو می گیری تو مسیر حرکت آرقت و حسابی بو می کشی که به هدر نره.البته این قسمت رو باید خیلی دقیق و تکنیکی انجام بدی.خواهید دید که به اندازه یه پرس چلو کباب جواب میده و احساس می کنی که واقعا یه پرس زدی تو رگ!

این روش رو بهتره که دست جمعی انجام داد چون لطف چلوکباب به جماعتشه!

حال یه سری از بر و بچه های خارج از کشور که ارق ملی داره خفه شون می کنه در حال تحقیق رو دیزی و کله پاچه و حلیم هستن که ببینن میشه از همین روش استفاده کرد یا نه؟

اینم زندگی ما!!!

بریم ببینیم فردا چه هوسی می کنیم؟!؟!